Fram og tilbake er like langt

Eller heiter det eigentleg Vestlandet opp og ned i mente? Uansett, når sola skinner og himmelen er blå, er det flott å sitte i bilen og kjøyre mange mil 😉

Endeleg kom sola til Rimma, men då var Heidi og Nia ein heilt anna stad og nyter sola.  10. mars fekk Nia løpetid, ikkje heilt uventa, men fleire veker før berekna. Turar til Bergen og vidare sørover til Stavanger har det blitt, for å ta blodprøver. Det er litt som å vinne i lotto for kvar prøve: Har verdien byrja stige? Kor mykje stiger den? Og når vil ho passere den «magiske» grensa som tilseier at eggløysing er nært og inseminering ein dag eller to unna? Lørdag var verdien 2,7. Mandag 7 blank. I dag, onsdag, var det spennande; hadde ho passert 15-16? Akkurat i denne fasen kan tispene ha veldig god tid, og ein kan bli nødt til å vente i fleire dagar på at dei skal bli klare. Nia har tidlegare hatt veldig god tid, så vi var førebudde på opphold «søraføre» i mange dagar, gjerne over helga. Heldigvis har Nia igjen vore litt kjappare på avtrekken enn tidlegare. I dag er verdien 20, noko som betyr inseminering fredag og laurdag :) Det kitlar i magen av spenning no 😀

Sidan mandag har Heidi og Nia vore gjestar hos Anne Britt. Bildet under heiter «Anne Britt i solnedgang» 😉 Der nyter vi vakre anne britt i solnedgangsolnedgangar, går tur med bikkjene og tyter øyrene fulle på kvarandre om bikkjer. Vi har helst på fleire av Nia sine slektningar. Aller kjekkaste er faktisk å få helsa på Davidoff og Happy sine ungar. Kjempetrivelige og omgjengelige. Vakre mørke auger og nydelige pelsfarger. Fine beinstammer og overlinjer. Ordentlig sprettne i kroppen er dei og. Bright-gjengen kjem sjølvsagt til å bli akkurat like kjekke og vakre. Minst :)

Heidi ler litt av seg sjølv for tida. Ho har nemleg gjort noko ho aldri trudde ho kom til å gjere. Ja, så gale er det no ikkje då, med mindre ein reknar å bli så smigra på andre sine vegne klaar voor het blad deze is goedat ein setter inn ei heilsides annonse i The European Ridgeback Magazine for å vise fram annonsa som KatjaWebart lagde for Bright-kullet. Så får vi sjå om det er nokon i Europa som vert frista til å få seg ein kvalp etter denne kombinasjonen. Linjene til Nia og Davidoff er det gjort fleire ulike kombinasjonar av, så Heid har kanskje vore litt copy cat? Uansett: nyt annonsa frå Katja ein gong til :) Den er lekker :)

Neste helg er det NKK utstilling i Bergen. Zulu og Cesar skal dit, med Heidi og Karl Arne på slep. Eller kanskje det er Karl-Arne som har alle dei andre på slep? :) Heidi gledar seg stort til å vise fram ungane til Nia og Stitch. Og det blir kjekt å treffe igjen kjennsfolk frå andre kantar av landet. 37 ridgebackar er påmeldt, så det blir mange fine hundar å sjå på. Gladjenta Bayer-Gina får vi ikkje anledning til å treffe på utstillinga, matmor Ann-Krisitn er ikkje løpedyktig, og er difor ikkje lovleg å stille 😉 Kjedelig, for det er alltid kjekt å reise saman. Skynt deg å bli bra igjen, Ann-Kristin, Karl-Arne er kjekk å reise sammen med, men han filosoferer ikkje like bra som du og eg klarer 😉

Neste oppdatering kjem kanskje ikkje før etter NKK? Fram til då, folkens: Ut på tur og nyt sola :)