Korleis det eigentleg er på Rimma.

Stitch her. Eira har satt igjen pc-en på loftet, veit at Heidi leiter etter den, men no er det jammen ta meg min tur til å fortelje om korleis livet EIGENTLEG er her på Rimma.

DSC_0571
Som de sikkert veit, så har eg flytta på loftet. Eg har nett ikkje tenkt å flytte ned igjen med det fysste heller! Lukas-pusen er her innimellom og held meg med selskap, og eg kjenner det gjere godt å snakke litt mannfolk-prat med han. Ikkje det, han manglar eit par bjeller den katten, men nærare ein god samtalepartnar som forstår meg kjem eg ikkje. Karl-Arne held seg nede i stova, og der sitter han og kosar, gnekar og snakkar med kvalpar! Han har INGEN medkjensle med meg heller, han seier eg er for ømskinna og kan bere vere på loftet om eg skal vere slik! Vurderer å flytte til DSC_0575Sandane og verte hybelbuar saman med Trym. Hadde ikkje det vore for at Eira steller så godt med meg, så hadde eg heilt sikkert dauda av mangel på omsorg og mat!! Kva Heidi og Nia held på med veit eg ikkje, og eg gidde ikkje bry meg heller. Dei kan berre ha det så godt.

 

Ømskinna?? Eg? Moi?? Det er eg slettes ikkje. Kjenner meg tvert imot litt mobba av veldig mange, som eg trudde betre om. (Nevner ikkje namn, men dei som held på med dette veit at det gjeld dei. Spesielt dei som bur på Storebru og ho der inni den store skogen østafjells.) Eg er tross alt ein mann i min beste alder, og å bli lurt til å bli far var ikkje heilt det eg hadde sett for meg. Hadde det som plomma i egget, eg! Eiga seng i karnappen på stova, sofa på loftet og pensjonert frå fe-sjå! Og så skjer dette her…

DSC_0578I mitt elende har eg sent mange tankar ut i eteren, og jammen trur eg det har hjelpt! Den siste veka har det vore mange hyggelige folk her i huset, tusen takk til dei!! Kvar gong dei har reist, så har dei tatt med seg ein kvalp. Jammen er dei kjekke :) Menneska, altså, ikkje kvalpane. Heidi seier at det er gode familiar (eg høyrer no litt på det ho driv og skvaldrar om, då) og at kvalpane kjem til å få det flott dit dei skal. Høyrer rykte om teltturar, dei skal få gå med kløv (når dei vert vaksne), dei skal få vere med på å gå spor, øve agillity og nokre (stakkarar) skal vist inni den der ringen og springe (yack!!) rundt på fe-sjå. Og så finner dei heilt sikkert på masse sjølv og 😉 Eit par av kvalpane får seg storesøsken og. Tykkjer litt synd på dei, storesøsknene altså. Erfaringsmessig er det ikkje enkelt å få slike små i hus. Akkurat no er det 5 i hus, i morgon vert det 3. Tenkjer at snart er det 0 :) Og då kan eg vurdere å flytte ned igjen. Lurer på om eg forsatt får spesialservering om eg flyttar ned? Om ikkje, så vert eg buandes oppe :) Flott utsikt, spesielt frå Eira sitt rom.
DSC_0573
Ka e» det de seie!!?? Skal det vere ein kvalp igjen her?? Som skal bu her?? Heile tida?? Det er det INGEN som har sagt til meg. Ingen har spurt meg om råd heller!! Kjenner meg litt overkjørt her :( Lurer på om det var slik Cleo kjente seg då ho fekk ei lisjesøster? Stønn!! Heidi seier at Cleo og Gina no er perlevenner, og søv sammen. Neimenn om eg trur det. Propaganda, utan tvil. Dobbeltstønn! Har spurt Eira om denne kvalpen som skal DSC_0579bu her, og ho heiter noko slikt som Niob Zulu av Wynnheim. Ser at Nia har kalla ho opp etter seg sjølv, og fullstendig gløymt meg. :( No forstår eg korleis Karl-Arne følte seg då Heidi (frekk som ho er) gav Trym navnet Nikolas istadenfor Nikolai. Kvinnfolka her på garden kan å ta seg til rette…

 

Kvalpane har funne ut at loftet er ein flott stad å vere, spesielt når det gjeld framom garderobeskapa. Der er det speil heile vegen. Eg  kan styre mi begeistring for denne utviklinga. Heidi bør helst passe på at dei ikkje går opp den der trappa, det er tross alt ikkje bra for små kvalpar å springe i trapper. Spesielt ikkje om eg er på toppen av trappa. Vurderer innimellom å gjømme meg i dusjkabinettet, men der har eg sett at dei går inn og. Finnest det ingen stad i huset som er trygt for dei? Ei stund tenkte eg på hønsehuset, men den der hanen er ikkje grei med hundar. Og so såg eg og at kvalpane gikk inn under hønsegården. Så då er ikkje det noko reelt valg. Lukas-pusen seier eg kan få lov til å bu sammen med han i vedaskjulet eller naustet, men der er det skrekkelig med trekk.

Men, sånn heilt alvorleg, tykkjer eg har gjort ein steikje god jobb med dissa kvalpane! Høyrer Heidi snakke om at dei er sosiale og trivlige og likar å kjøyre bil. Heilt sikkert arva frå meg. Og sjå på dissa fine svarte nasene som alle har? DET er iallefall arva frå meg. Nia si nase er jo brun… Hæ? Ressesiv nedarving og dei kunne ikkje bli anna enn svarte, seier du? Bah! Det er eg som har laga dei. Vakre øyrer har dei og. Har høyrt frå ein sikker kilde (Eira) at eg har verdas beste og vakraste øyrer, så det har dei etter meg og. Eigentleg tar eg æra for alt som er bra med dei kvalpane der. Dei er smellvakre og har utan tvil min flotte sjarm og utsjånad. Dersom nokon skulle utvikle dårleg ånde eller tendens til uheldige gassutslepp, så er det Nia sine gener som slår inn… Heilt sikkert… De har sikkert sett bildet av dei små før, men eg er ganske so fornøgde med dei, så det får berre studere dei ein gong til :)

Familiefoto

7 veker

Endelig mandag! Og så vart det onsdag! Jammen kan dagen gå fort i eit hus med ni kvalpar. Kven skulle ha trudd det??

Fytterakker’n så travelt det er i helgane, alle er heime og det skjer noko heile tida. Blir heilt sliten av helg, eg :) Kjekt med Trym heime, men med mykje lekser og store innleveringar å gjere ferdig blir det ikkje mykje å sjå av han. Eller kanskje han sitter på gutterommet og blingser på PC-en og gjere lite og inkje?? Næh… Ein ansvarleg 17-åring gjere vel ikkje slik???

CSC_0355I dag er kvalpane 7 veker + 2 dagar, og dei utviklar seg for kvar dag. Badevekta måtte fram for denne veginga, og Trym hjalp til med grunnvekt, hovedvekt, og så minus for å få kvalpevekt. Her kjem resultata, litt sånn uten rangering :) Og for å ta tre fluger i ein smekk, så blir det dei offisielle namna brukt, dei som står på stamtavla :) Kennelnavnet står til slutt i kvalpenamnet, av Wynnheim. Og så til kvar i Norge dei reiser.

Curium Lea (gul) 5,9 kg. Bergen.
Argon Seven (blå) 6,6 kg. Akershus.
Niob Zulu (rød) 6,6 kg. Blir hos oss.
Neon inThombi (rosa) 5,2 kg. Søker familie.
Wolfram Aro (oransje) 7,1 kg. Sunnfjord.
Helium Cesar (lys blå) 6,5 kg. Sunnfjord.
Nobelium Mio (brun) 7,3 kg. Nordfjord.
Xenon Enya (lilla) 7,2 kg. Arendal.
Nitrogen Storm (grå) 7 kg. Mosjøen.

DSC_0206

Mandag skulle Eira og eg gjere eit forsøk på oppstilte bilder, denne gangen med ridger og hodebilder. Eit ikkje lite prosjekt, for å seie det slik. Og det skulle vi klare mellom foreldresamtale på skulen (eg MÅ hugse og gå.. Og det gjorde eg :) ) og fotballtrening klokka 1730. Det gikk som kjeppar i hjul 😉 Lenka til bilda blir lagt ut, når den er klar. Men ha litt tolmod med oss…. Tirsdag var Nia og eg heime aleine sammen med vidunderene, og vi to er ikkje heilt samkjørt når det gjeld fotografering…Tirsdag var og Lea, Mio og Enya med til Florø og henta meir kvalpefor. Dei andre vart igjen heime, og sov litt medan vi var borte…. Butikken må besøkast i dag, Eira skal på trening, så då vert det meir bilkjøring på kvalpane :)

DSC_0206Zulu har utvikla seg til å bli ei lita klatremus, så å ha kvalpane inne i kvalpekassa går ikkje lenger, med mindre vi er rett i nærleiken slik at vi kan fange ho før ho ramlar ned frå toppen. Så golvvask og støvsuging må no gjerast med ein kvalp rundt kosten. Forsatt betre enn med ni rundt, berre så det er sagt. Om eg ønsker flytte kvalpane frå ein stad til ein anna er det berre å sett ned kosten dit eg vil dei skal, og dunke eit par gonger med den. Og vips! Så er alle flytta. Støvsuging og bråk er ikkje noko problem for denne gjengen. Under formiddagsøkta på søndag var det Trym som måtte kaste inn handkleet pga for mykje lyd og støy. Fyrverkeri, støvsuger, ni kvalpar, Nia, radio på full guffe på kjøkkenet og ei ertete lillesøster vart for mykje for ein kar som driver på med musikk på skulen…. Han påstår det er forskjell på å være klassisk sanger (?) og det bråket vi produserer. Han tar med øyreplugger til helga :)

Ei klassisk leikeøkt betyr litt ute og litt inne. Full fres, løping, hopping, rulling og mykje lyd. Ekstra artig er det å krype under ein stol, og så sjekke ut akustikk i eit lukka miljø framom ute i rommet. Myyykje betre lyd innunder stolen. Det går mykje i jaktleik; byttet blir nedlagt (om ein ikkje treffer på første hopp, prøv igjen), deretter triumferande paradering framom søskenflokken, i håp om at ein av dei, bokstavelig talt, bit på. Då kan ein få litt draleiking. Til slutt stikker den verdige vinnaren av med byttet, og det blir så «stæsja» ein av tre stader; i kvalpekassa, i plastburet eller den brune kvalpesenga. Ved siste kikk i kvalpesenga ligg der ein brukt arbeidshanske, ein skurekost, ein lys blå sokk og ei fille. I buret ligg det berre ein tauknute og ein tennisball. Kvalpekassa har eg nett tømt, så der ligg det fleire filler, ei pip-høne, ein tøysko (svart med blomster på) og masse makulert avispapir. Å ta bilder av Atomgjengen i full utfolding er ikkje like enkelt, som oftast vert det kvalper i bevegelese, eller ei kvalperompe som akkurat klarer å springe framom fotoapparatet, så bildeserien HER klarer ikkje å rettferdiggjere leikeøkta dei hadde mandag formiddag. Ellers er dei smellvakre når dei søv… Berre nyt Cesar sin stil :) DSC_0006

Til helga så reiser først Lea med sin familie til Bergen, og søndag reiser Mio til Flatraket. Begge er under 4 timar herfrå, så det er nært :) Lea har endra seg ein del frå starten. Joda, ho er forsatt ei roleg og betraktande jente, som gjerne kjem og setter seg i fanget for kos. Men ho har og blitt til jenta som ikkje finner seg i tull frå sine søsken, og som kan tulle litt tilbake :) Ho er ikkje lenger den fysisk største jenta, både Enya og Zulu har vekst forbi ho. Apetitten er der, men ho har ikkje hastvverk, og når ho er mett, så er ho mett. Mio har og roa seg i matfatet, og er straks nådd igjen av Aro og Enya. Han er ein roleg kar, og er ved sidan av Seven og Lea dei som er rolegast i kullet. Det er «futt» i han og, det vil nok familien hans merke, men avslapping er ein prioritet så langt.

Thombi (betyr jente på zulu) har ikkje fått seg familie endå, så eg håpar at dei snart melder seg :) Thombi speidar og… 😉 Ho er mitt «hjertebarn», og har fått det beste frå begge foreldra når det gjeld humør; aktiv, CSC_0360spretten, kontaktsøkande og ein ordentlig kosegris.Halen går stort sett heile tida, og ho er ei fornøyelig jente. Og når ho er trøtt, så er ho AV. Den fysiske konstruksjonen er grei nok, den og, det er ballanse i vinklane framme og bak, og ho har ein vakker lang hals og ein av dei beste ridgane i kullet. :) Det som gjer til at det er Zulu som vert igjen her, er det enkle faktum at Zulu på noverande stadie har betre vinklar i fronten. Humørmessig er dei ganske så like, halane lograr jevnt og trutt. Hadde eg kunna, så hadde eg behalde begge to her heime, men det går diverre ikkje. Zulu har anlegg for å bli gartner, og eg ser for meg at det kan bli ein del hull rundtomkring. Her gjelder det å ikkje la søskenbarnet Cleo (på Storebru) få lov til å demonstrere si imponerande evne til å grave hol 😉

Vakre Enya har vokst mykje! Frå å vere nest minst i kullet er ho no nest størst, og det er ikkje fordi ho har ete seg rund. Ho har eit stabilt jevnt humør, og saman med Lea og Cesar er ho ein av dei som setter pris på god akustikk i trange rom… Cesar har «våkna til» siste veka, og har no blitt ein aktiv herreman i leiken. Liten traktor, er han 😉 Ikkje kranglevoren, men aktiv. Han har tydeligvis høyrt litt på Trym når det gjeld uuuulin… ehm… synging. Og der Cesar er, finner ein ofte Seven ikkje så langt unna. Dei må være gutteversjonen av Tuppen og Lillemor. (Zulu og Thombi er Tuppen og Lillemor). Ein kan formelig sjå Seven ta eit hjertesukk over kor teit Cesar kan være, men greit nok, gidder ikkje stresse med han. Han er tross alt nokre timar eldre enn Cesar, og må jo være ansvarleg storebror… Heilt til han sjølv finn på noko teit, slik som å krype under hundesenga i stova og sette seg fast. Han er og veldig flink til makulering av papir, melkekartongar og andre objekt som treng (u)nødvendig demontering. Seven blir meir og meir lik Stitch. Roleg, flink til å finne roen, kontaktsøkande. Blir han like flink kløvhund, så får den nye familien hans god nytte i han. Storm er forsatt aktiv, og jobbar med å bli flinkare til å ete seint… Han er den som syter for at kvalpane under stolen min, de veit, dei som sjekker akustikk, har sammenlikningsgrunnlag korleis lyden er på utsida av vs under stolen. Vurderer å skaffe meg sjølv øyrepropper… Aro er den som har roa seg mykje siste veka. Han er forsatt aktiv, men har forstått at for hard biting resulterer i at ingen vil leike med han… Det svir litt når ingen vil leike, ja. Storm og Aro er som oftast dei to som legg seg til ro sist. Om ikkje Mio vaknar opp og tek seg ei ekstra runde, då :)

Nia deltar aktivt i oppdraginga. Ho oppfører seg av og til som ein kvalp sjølv, men er det ekstra med lyd så er ho kjapt på plass for å sjå kva som skjer. Nokre gonger ser ho på, DSC_0326andre gonger avbryter ho leiken med å stikke hodet sitt imellom. Ho legger seg ned, og då får ho kjapt besøk. Så lenge dei respekterer reglane; melkebaren er stengt, ingen biting og snapping så kan ho ligge lenge og «dytte» saman med kvalpane. Men om dei bryt reglane, så demper ho, og om ikkje det virker, så reiser ho seg og går. Utruleg effektivt. Ho hevar kunn «stemma» når kvalpane trur at ho eigentleg ikkje meiner at melkebaren er stengt, og at det berre er å bite seg hardt nok fast så får ein det som ein vil. Er det andre foreldre som kjenner seg igjen? :) Stitch er heilt DSC_0180sikker på at han ikkje har noko som helst å bidra med når det gjeld oppdraging. Brennsikker! Han kjem ned frå loftet når han er sikker på at kvalpane ikkje er på stova, og blir nede til dei kjem ut dit. Då stikker han kjapt på loftet! Mannfolk!

Vi snakkast :)